ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ದೇಶದ ಕೃಷಿ ರಫ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದ್ರೆ ಶಾಕ್ ಗ್ಯಾರಂಟಿ!

ಕೊರೊನಾವೈರಸ್ ಹಾವಳಿಯಿಂದಾಗಿ ಹಾಗೂ ಚೀನಾ ಭಾರತ ಗಡಿ ವಿವಾದದಿಂದಾಗಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಇದೀಗ ಸ್ವದೇಶಿ ಮಂತ್ರ ಪಠಣವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅರ್ಥಾತ್ ಆಮದನ್ನು ಆದಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆ ಸಾಧಿಸಬೇಕು ಎಲ್ಲ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಎಂಬ ಕೂಗು ಜೋರಾಗಿದೆ.

ಇದಕ್ಕೆ ಪೂರಕವಾಗಿ ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರವು 59 ಚೀನೀ ಆಪ್‌ಗಳನ್ನು ನಿಷೇಧಿಸಿದೆ. ಚೀನಾದಿಂದ ಆಮದು ಮತ್ತು ಹೂಡಿಕೆಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಚುರುಕುಗೊಳಿಸಿದೆ. ಆಮದು ಸುಂಕವನ್ನು ಕೂಡ ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯರನ್ನು ಆತ್ಮ ನಿರ್ಭರ ಬೆಂಬಲಿಸಿ ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ.

ಆದರೆ ಕೆಲವು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಪರಾವಲಂಬನೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಿದೆ. ಉದಾಹರಣೆ ತೈಲವನ್ನು, ಖಾದ್ಯ ತೈಲವನ್ನು ಖರೀದಿಸಲು ಭಾರತ ಅಪಾರ ವಿದೇಶಿ ವಿನಿಮಯವನ್ನು ಖರ್ಚು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಕೃಷಿ ರಫ್ತು ಗಣನೀಯ ಕುಸಿತ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಹೀಗಾಗಿ ಇಂತಹ ಅಪಸವ್ಯಗಳನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಆತ್ಮ ನಿರ್ಭರ್ ಸಾಧಿಸುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ದಿ ನ್ಯೂ ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸಪ್ರೆಸ್ ವರದಿ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿದೆ.

ಕೃಷಿ ರಪ್ತಿನ ಸುವರ್ಣ ವರ್ಷವು 2013-14.

ಕೃಷಿ ರಪ್ತಿನ ಸುವರ್ಣ ವರ್ಷವು 2013-14. ಅದು ಯುಪಿಎ ಸರ್ಕಾರದ ಕೊನೆಯ ವರ್ಷ. ಆ ವರ್ಷ ಕೃಷಿ ರಫ್ತು 43.6 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್‌ಗೆ ತಲುಪಿದ್ದರೆ, ಆಮದು 18.9 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಆಗಿತ್ತು. ನಿವ್ವಳ ವ್ಯಾಪಾರ ಹೆಚ್ಚುವರಿ 24.7 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಆಗಿತ್ತು. 2014 ರಲ್ಲಿ ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರವು ಅಧಿಕಾರ ವಹಿಸಿಕೊಂಡಾಗಿನಿಂದ, ಕೃಷಿ ರಫ್ತು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಜಾರುತ್ತಿದೆ.

ಕೃಷಿ-ರಫ್ತು ಕೇವಲ 36 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್

2019-20ರಲ್ಲಿ, ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರವು ಆರು ವರ್ಷಗಳ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಕೃಷಿ-ರಫ್ತು ಕೇವಲ 36 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಆಗಿತ್ತು. ನಿವ್ವಳ ಕೃಷಿ-ವ್ಯಾಪಾರ ಹೆಚ್ಚುವರಿ 11.2 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್. ಈ ಕಳಪೆ ಕಾರ್ಯಕ್ಷಮತೆಯೊಂದಿಗೆ, 2022 ರ ವೇಳೆಗೆ ಕೃಷಿ-ರಫ್ತು ದ್ವಿಗುಣಗೊಳಿಸುವ ಕುರಿತು ಮಾತನಾಡುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ.

ಸಾಗರ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನ

ವಾರ್ಷಿಕವಾಗಿ ರಪ್ತಿನಲ್ಲಿ 6.7 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ಮೌಲ್ಯದ ರಫ್ತು ಹೊಂದಿರುವ ಸಾಗರ ಉತ್ಪನ್ನಗಳು ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಅಕ್ಕಿ 6.4 ಬಿಲಿಯನ್ (ಬಾಸ್ಮತಿ 4.6 ಬಿಲಿಯನ್ ಮತ್ತು ಸಾಮಾನ್ಯ ಅಕ್ಕಿ 2.0 ಬಿಲಿಯನ್), ಮಸಾಲೆಗಳು 3.6 ಬಿಲಿಯನ್, ಎಮ್ಮೆ ಮಾಂಸ 3.2 ಬಿಲಿಯನ್, ಸಕ್ಕರೆ 2.0 ಬಿಲಿಯನ್, ಚಹಾ ಮತ್ತು ಕಾಫಿ 1.5 ಬಿಲಿಯನ್, ತಾಜಾ ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ತರಕಾರಿಗಳು 1.4 ಬಿಲಿಯನ್, ಮತ್ತು ಹತ್ತಿ 1 ಬಿಲಿಯನ್ ಆಗಿದೆ.

ವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿ ನೀರಿನ ರಫ್ತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ

ಆದಾಗ್ಯೂ, ಭತ್ತ ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆ ಕೃಷಿಗೆ ಉಚಿತ ವಿದ್ಯುತ್ ಮತ್ತು ಹೆಚ್ಚು ಸಬ್ಸಿಡಿ ರಸಗೊಬ್ಬರಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಬ್ಸಿಡಿ ನೀಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಮತ್ತು ರಸಗೊಬ್ಬರ ಸಬ್ಸಿಡಿಗಳು ಪ್ರತಿ ಹೆಕ್ಟೇರ್ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಉತ್ಪಾದಿಸುವ ಅಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆಯ ಮೌಲ್ಯದ ಶೇ 10-15ರಷ್ಟಿದೆ. ಆದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಒಂದು ಕೆಜಿ ಅಕ್ಕಿಗೆ ನೀರಾವರಿಗಾಗಿ 3,500-5,000 ಲೀಟರ್ ನೀರು ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಒಂದು ಕೆಜಿ ಸಕ್ಕರೆ ಸುಮಾರು 2,000 ಲೀಟರ್ ನೀರನ್ನು ಬಳಸುವುದರಿಂದ ಇದು ವಾಸ್ತವಿಕವಾಗಿ ನೀರಿನ ರಫ್ತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಒಂದು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ, ಎರಡು ಬೆಳೆಗಳು ಪಂಜಾಬ್, ಹರಿಯಾಣ (ಭತ್ತದ ಕಾರಣ) ಮತ್ತು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರ (ಸಕ್ಕರೆಯ ಕಾರಣದಿಂದಾಗಿ) ಮುಂತಾದ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಜಲವನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಕುಸಿಯಲು ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಕ್ಕಿ ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆ ರಪ್ತಿಗೆ ನಾವು ಮಾಡುವಂತೆ ಹಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ತರಕಾರಿಗಳು, ಮಸಾಲೆಗಳು, ಚಹಾ ಮತ್ತು ಕಾಫಿ, ಅಥವಾ ಹತ್ತಿಯಂತಹ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮೌಲ್ಯದ ಕೃಷಿ ಉತ್ಪನ್ನಗಳ ರಫ್ತಿಗೆ ನಾವು ಇದೇ ರೀತಿಯ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹವನ್ನು ಏಕೆ ನೀಡಬಾರದು? ನೀತಿ ನಿರೂಪಕರು ಯೋಚಿಸಬೇಕಾದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಇದು.

ಆಮದಿನಲ್ಲಿ ಖಾದ್ಯ ತೈಲಗಳು ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿವೆ

ಕೃಷಿ-ಆಮದಿನಲ್ಲಿ ಖಾದ್ಯ ತೈಲಗಳು ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿವೆ.ಸುಮಾರು 10 ಬಿಲಿಯನ್ ಡಾಲರ್ ವಹಿವಾಟು ನಡೆಯುತ್ತದೆ (15 ಮೆ.ಟನ್ ಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು). ಆದರೆ, ಭಾರತ ಅಪಾರ ಖಾದ್ಯ ತೈಲ ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಯಲು ಸಶಕ್ತವಾಗಿದ್ದರೂ ಆಮದಿನ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚು ಅವಲಂಬನೆ ಆಗಿದೆ. ಮೊದಲು ಈ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಆತ್ಮ ನಿರ್ಭರ್ ಸಾಧಿಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇದೆ. ಮೋದಿ ಸರ್ಕಾರವು ಕೃಷಿಯಲ್ಲಿ ಆತ್ಮ ನಿರ್ಭರ್ ಅನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಬಯಸಿದರೆ ಅದು ಖಾದ್ಯ ತೈಲಗಳ ಕ್ಷೇತ್ರ ಮೊದಲನೆಯದು ಆಗಬೇಕು ಎಂದು ವರದಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ.