'ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣ ಅಮೂಲ್ಯ..ಇನ್ನಿದು ನೆನಪು ಮಾತ್ರ'..ರಾಜಧಾನಿ ತೊರೆದ ಟೆಕ್ಕಿಯ ಭಾವುಕ ಪೋಸ್ಟ್!

ಸಾವಿರಾರು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಉದ್ಯೋಗಿಗಳ ಕನಸುಗಳ ನಗರ, ಕಾರ್ಪೊರೇಟ್ ಗಜಾನನಗಳ ಹವ್ಯಾಸಗಳ ಕೇಂದ್ರ ಅಂದ್ರೆ ಬೆಂಗಳೂರು. ಆದರೆ, ಈ ಮಹಾನಗರವು ಕೇವಲ ಕೆಲಸದ ತಾಣವಲ್ಲ. ಅದು ಒಂದು ಭಾವೋದ್ರಿಕ್ತವಾದ ಅನುಭವ, ಅನೇಕರ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ನೆನಪಿನ ಮಳೆ ಬರೆದ ನಗರ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಈ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ ಬೆಂಗಳೂರು ನಿವಾಸಿಯಾಗಿದ್ದ ತಂತ್ರಜ್ಞ ರೋಹಿತ್ ದೋಷಿ, ಅವರು ಲಿಂಕ್ಡ್‌ಇನ್‌ನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದ ಭಾವುಕ ಪೋಸ್ಟ್ ಮೂಲಕ.

ಈ ನಗರ ನನ್ನ ಮನೆ, ನನ್ನ ಕಥೆಗಳ ಸಂಕಲನ," ಎಂಬ ಮಾತುಗಳೊಂದಿಗೆ ತಮ್ಮ ಲಿಂಕ್ಡ್‌ಇನ್ ಪೋಸ್ಟ್ ಆರಂಭಿಸಿರುವ ರೋಹಿತ್, ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೇಳಿದ ವಿದಾಯವು ಕೇವಲ ಸ್ಥಳ ಬದಲಾವಣೆ ಅಲ್ಲ.. ಅದು ಒಂದು ಯುಗದ ಮುಕ್ತಾಯ.

ಅವರು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಶವೂ ಅವರ ಜೀವನದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಸ್ಥಾನ ಪಡೆದಿವೆ.. ತಡರಾತ್ರಿ ಫಿಲ್ಟರ್ ಕಾಫಿ ಓಟ, ಅಚಾನಕ್ ನಂದಿ ಬೆಟ್ಟದ ಪ್ರವಾಸ, ರಾಮೇಶ್ವರಂ ಕೆಫೆಯ ಟೇಸ್ಟ್, ಚರ್ಚ್ ಸ್ಟ್ರೀಟ್‌ನ ಬೆಳಕು, ಲಾಲ್‌ಬಾಗ್‌ನ ಹಸಿರು ಸಿಂಚನ.

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸಂಚಾರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಹಾಸ್ಯಭರಿತ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದ ರೋಹಿತ್, "ಆಟೋ ಬುಕಿಂಗ್ ಮಾಡಿದಾಗ ಡ್ರೈವರ್ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಬಂದರೆ ಅದು ಅದೃಷ್ಟ," ಎಂದು ಲಿಂಕ್ಡ್‌ಇನ್‌ನಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದರು. ಮೆಟ್ರೋ ಬಳಕೆ ಸೀಮಿತವಾದರೂ, ಆ ಅನುಭವವೂ ಅವರ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದೆ.

ಸಮಯೋಚಿತ ಹಾಸ್ಯದ ಮೂಲಕ ಅವರು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳನ್ನೂ ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಿದರು - ಉಲ್ಬಣಶೀಲ ಖರ್ಚು, ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಸಂಕಟ, ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಛತ್ರಿ ಮರೆತ ದಿನದಲ್ಲಿ ಅಚಾನಕ್ ಸುರಿಯುವ ಮಳೆಯ ಕೋಪ. ಆದರೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲವೂ ಅವರು ಬದುಕಿನ ಭಾಗವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ. "ಈ ಗದ್ದಲದ ನಡುವೆಯೂ ಈ ನಗರ ನನಗೆ ಶಾಂತಿ ಕಲಿಸಿದೆ," ಎಂದು ಅವರು ವಿವರಿಸಿದರು.

ರೋಹಿತ್ ಅವರು ಬರೆದಂತೆ, ಬೆಂಗಳೂರು ಬದುಕಿನ ನಿಜವಾದ ಪಾಠ ಕಲಿಸಿದೆ. ಅಡಪಿಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಕಂಡುಹಿಡಿಯುವ ಕಲೆ, ಬದಲಾಗುವ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಸೊಗಸು ಸಿಹಿಯಾಗಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ. ಇದು ಯಾವಾಗಲೂ ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿತ್ತು,ಎಂಬ ವಾಕ್ಯದಿಂದ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪೋಸ್ಟ್‌ ಅನ್ನು ಸಮಾರೋಪಗೊಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಪೂರ್ವಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ಪುಣೆಯವರು ಆಗಿರುವ ರೋಹಿತ್ ದೋಷಿ, ಪುಣೆ ಇನ್‌ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ಆಫ್ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಟೆಕ್ನಾಲಜಿಯಿಂದ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಪದವಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ನಂತರ ಬಿಟ್ಸ್ ಪಿಲಾನಿ ಸಂಸ್ಥೆಯ ವರ್ಕ್ ಇಂಟಿಗ್ರೇಟೆಡ್ ಲರ್ನಿಂಗ್ ಪ್ರೋಗ್ರಾಂ ಮೂಲಕ ಸಾಫ್ಟ್‌ವೇರ್ ಎಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್‌ನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾತಕೋತ್ತರ ಪದವಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಅವರು ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಜೀವನವನ್ನು ಬಾರ್ಕ್ಲೇಸ್ ಪುಣೆ ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಗೋಲ್ಡ್‌ಮನ್ ಸ್ಯಾಚ್ಸ್ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಸುದೀರ್ಘ ಸೇವೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಈ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅವರು ತಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಜೀವನದ ಹೊಸ ಅಧ್ಯಾಯದತ್ತ ಪ್ರಯಾಣ ಆರಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ರೋಹಿತ್ ಅವರ ಪೋಸ್ಟ್ ಕೇವಲ ತಾವು ಅನುಭವಿಸಿದ ನೋವಿನ ಹಾಗೂ ನೆನಪಿನ ಕಥೆಯಷ್ಟಲ್ಲ. ಅದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕಿದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಜನರ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವ, ಅವರದೇ ಆದ ಅನುಭವಗಳ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವಾಗಿದೆ. ಈ ಲೇಖನ ಓದುವ ಅನೇಕರು ತಮ್ಮ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಬಟ್ಟೆ ಬಿಚ್ಚಿದ ಮಳೆ, ಮೆಟ್ರೋ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕ್ಷಣಗಳು, ಅಥವಾ ಕಬ್ಬನ್ ಪಾರ್ಕ್‌ನ ಏಕಾಂತ ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.